Liverpool zanotował kolejny bardzo słaby występ, ulegając Aston Villi w meczu, który pozostawił wiele pytań o przyszłość drużyny i jej trenera. Czy to już moment na radykalne decyzje?
Ciemna noc na Villa Park
Od pierwszego gwizdka widać było, że to Aston Villa dyktuje warunki. Po krótkim zrywie Liverpoolu, gospodarze objęli prowadzenie tuż przed przerwą, kiedy to Morgan Rogers precyzyjnym strzałem wykończył sprytną akcję z rzutu rożnego. To jednak nie był koniec emocji. Goście wyrównali szybko po przerwie za sprawą prostego uderzenia głową Virgila van Dijka po dośrodkowaniu z rzutu wolnego.
Niestety, to nie okazało się zapowiedzią odwrócenia losów spotkania. Zespół Unaia Emery'ego odzyskał przewagę w ciągu pięciu minut. Chwilę po tym, jak imponujący Rio Ngumoha popisał się dryblingiem i trafił w słupek, Dominik Szoboszlai poślizgnął się na własnej połowie, co brutalnie wykorzystali Rogers i Ollie Watkins. Ten drugi zdołał wcisnąć piłkę do siatki. Chwilę później Emi Buendia trafił w poprzeczkę, ale Villa nie musiała długo czekać na trzeciego gola. Watkins dopadł do piłki po odbiciu od bramkarza i skierował ją do bramki z bliskiej odległości. Angielski napastnik w ostatniej minucie regulaminowego czasu gry asystował przy trafieniu Johna McGinna, który otrzymał mnóstwo miejsca na oddanie strzału zza pola karnego, przypieczętowując kolejny ponury wieczór dla "The Reds". Znalazł się jeszcze czas na drugą bramkę van Dijka głową, ale było to jedynie pocieszenie. Wynik oznacza, że Aston Villa wyprzedziła Liverpool w tabeli, zapewniając sobie kwalifikację do Ligi Mistrzów, podczas gdy dla ekipy Slota wciąż jest wiele do zrobienia.
Liverpoolczycy byli pod presją od samego początku, a ich gra w obronie pozostawiała wiele do życzenia. Bramkarz, który zbyt często wychodził z bramki, nie wzbudzał zaufania. Być może mógł lepiej interweniować przy pierwszym i trzecim golu dla Villi. Prawy obrońca nie wygrał ani jednego pojedynku naziemnego i w ataku oferował niewiele. Francuski defensor był nękany przez Watkinsa, prezentując kolejny niepewny występ. Kapitan drużyny, Virgil van Dijk, mimo zdobycia dwóch bramek głową, często wyglądał na sfrustrowanego. Zagrożenie ze strony Villi często przychodziło jego stroną boiska. Z kolei skrzydłowy nie był szczególnie skuteczny ani w obronie, ani w ataku, a jego defensywa przy golu McGinna była fatalna. Pomocnik nie miał kontroli nad środkiem pola, łatwo dawał się przepychać i miał szczęście, że nie został ukarany po złym podaniu. W środku pola panowała bierność, zawodnik był łatwo ogrywany i szczęśliwie uniknął konsekwencji po złym rozdaniu piłki. Był pasywny w defensywie i w ataku nie oferował niczego znaczącego. Młody zawodnik był najjaśniejszym punktem w ataku, stanowił zagrożenie i desperacko pechowo trafił w słupek. Pozostali gracze, którzy weszli na boisko, nie potrafili wpłynąć na grę.
Chociaż mogło być powiedziane, że pozycja Slota jest bezpieczna, był to kolejny fatalny wieczór, podczas którego jego zawodnicy nie potrafili odpowiedzieć na intensywność przeciwników. To był rodzaj występu, który może wpłynąć na decyzje kierownictwa dotyczące przyszłości trenera.
Virgil van Dijk zdobył dwie bramki głową.
