Niklas Süle, niegdyś filar defensywy Borussii Dortmund, zdradził powody, dla których postanowił zakończyć swoją karierę piłkarską. Jego decyzja dojrzewała przez lata, a nie była jedynie reakcją na ostatnie kontuzje.
Droga do decyzji o końcu kariery
Ostatnie dwa lata spędzone w barwach Borussii Dortmund były dla Süle niezwykle trudne. Liczne urazy i słabsza forma na boisku odcisnęły swoje piętno. Jego matka, widząc jego zmagania, szczerze powiedziała: „Nie sądzę, że pasujesz do tej branży.” Süle, zaskoczony tymi słowami, dopytywał o powody takiej oceny. Jak sam przyznaje, pracował nad sobą i szukał pomocy, ponieważ znalazł się w trudnym momencie swojego życia, choć nie dotyczyło to sfery prywatnej. Pamięta momenty, gdy jechał na trening, odczuwał narastający niepokój i myślał: „Hej, coś jest nie tak.” Doświadczył ataku paniki.
Od tamtej pory Süle zaczął poważnie rozważać przedwczesne zakończenie kariery. W jego głowie coraz mocniej utrwalała się myśl: „Może już nie pasujesz do tej branży.” Kiedy podejmował swoją ostatnią decyzję, wiedział już, że chce zawiesić buty na kołku. Jego przedostatni mecz odbył się w barwach Hoffenheim, jego byłego klubu z czasów młodzieżowych. Niefortunny upadek i kontakt piłki z ręką spowodowały rzut karny dla przeciwnika i kontuzję, przez co został wcześnie zmieniony. Istniało ryzyko poważnego urazu, jednak szybko okazało się, że wszystko jest w porządku. Süle podkreśla dzisiaj, że jego decyzja nie była spowodowana tamtym meczem w Hoffenheim, podczas którego niemal doznał trzeciego zerwania więzadła krzyżowego. Ta decyzja zapadła znacznie wcześniej.
Piłka nożna to nie całe życie
Ostatni mecz w barwach Borussii Dortmund Süle rozegrał przeciwko Eintrachtowi Frankfurt, kolejnemu ze swoich byłych klubów. Pojawił się na boisku krótko przed końcem spotkania. „Potrzebowałem tylko tego jednego ostatniego meczu i tyle,” powiedział. Dopiero dzień po tym ostatnim występie dotarło do niego, że opuścił świat profesjonalnej piłki nożnej. Grał w piątek wieczorem, a w sobotę zorganizował kameralne spotkanie.
„Zorganizowałem małe przyjęcie w ogrodzie z moimi dziećmi, rodziną, rodzicami. Dali mi naprawdę piękne, specjalne prezenty. Wtedy po raz pierwszy zdałem sobie sprawę: Och tak, to już koniec,” wyjaśnił Süle. Szczególnie wzruszył go gest matki, która podarowała mu oprawiony w złoto jego pierwszy dziecięcy but piłkarski, znaleziony z czasów, gdy miał cztery lata. To sprawiło, że się popłakał. Mimo że lata przygotowywał się na rozstanie z karierą, jej koniec wciąż był trudny. Piłka nożna dała mu niezapomniane przeżycia i wiele radości. „Wiedziałem od trzech, czterech lat, że przestanę grać. Rozważałem tę możliwość, ale w tamtym momencie było to naprawdę trudne.”
Oprócz problemów ze zdrowiem fizycznym i psychicznym, Süle mówił o zmianie swojej motywacji na przestrzeni lat. „Po zdobyciu tytułów i czasie spędzonym w Bayernie Monachium, gdzie zarabia się trochę więcej pieniędzy, dochodzi się do punktu, w którym coraz trudniej jest codziennie motywować samego siebie,” stwierdził. Dodał: „Zawsze kochałem piłkę nożną, ale nigdy nie byłem zawodnikiem, który codziennie wkładał w nią wszystko, co miał. Ponieważ piłka nożna nie jest moim życiem.”
