Młody piłkarz Barcelony, Lamine Yamal, mimo młodego wieku i ogromnej odpowiedzialności, wydaje się niezwykle opanowany w obliczu międzynarodowej piłki nożnej. Swoje niezwykłe podejście do presji wyjaśnia w zaskakujący sposób, porównując swoje obecne zadania do stresu związanego z tradycyjną ścieżką kariery.
Dlaczego boisko to mój azyl?
Dla Lamine Yamala boisko jest miejscem, w którym czuje się całkowicie swobodnie, co eliminuje strach przed porażką, który dręczy wielu jego rówieśników. Wyjaśnia, że stresowałby się, gdyby wykonywał coś, czego nie potrafi. Jak sam przyznaje, „Gdybym miał zwykłą pracę, na przykład – nigdy jej nie miałem, więc prawdopodobnie martwiłbym się, że coś zepsuję. Ale piłka nożna to coś, co zawsze robiłem; to jest to, co znam. Więc staram się tym cieszyć. Kiedy widzę moich rodziców na trybunach, wiedząc, że są ze mnie dumni, to zdejmuje ze mnie presję. To dobre uczucie”.
Od Superbohatera na boisku do skromnego młodzieńca
Gdy Lamine Yamal osiąga szczyt formy, czuje się niemal niezwyciężony. Opisuje fizyczną i psychiczną przemianę, która następuje, gdy jest w szczytowej dyspozycji. Mówi, że to jak bycie superbohaterem, gdzie wszystko staje się prostsze. „Jestem szybszy, silniejszy, pełen adrenaliny. Czuję, że nic nie może mnie powstrzymać. Chciałbym osiągnąć ten poziom na Mistrzostwach Świata” – stwierdził Yamal. Jego skuteczność na skrzydle, zarówno w klubie, jak i reprezentacji, zależy od tego, jak dobrze się bawi podczas 90 minut gry. Brak radości prowadzi do spadku jego ogólnego wpływu na grę. „Moja gra zależy w dużej mierze od kreatywności, a kiedy się nie bawię, to cierpi. Wszystko wydaje się trochę bardziej płaskie, mniej inspirujące. Ale kiedy jestem szczęśliwy, jak podczas Mistrzostw Europy, wszystko wydaje się kliknąć i czuję się swobodniej” – wyjaśnia.
Mimo że używa określenia "superbohater" do opisania swojej boiskowej osobowości, Yamal pozostaje ugruntowany w codziennym życiu w Barcelonie. Swoją rodzinę i środowisko w La Masii uważa za kluczowe w utrzymaniu koncentracji na rozwoju, a nie na sławie, która podąża za każdym jego krokiem. Dla niego priorytetem jest ciągłe doskonalenie gry, a nie uleganie medialnemu szumowi. Ciągle uczy się i wie, że rzeczy w piłce nożnej szybko się zmieniają.
