Hiszpańska piłka nożna toczy otwartą wojnę na wielu frontach. Stawką jest nie tylko nowy kontrakt zbiorowy między zawodnikami a ligą, ale także granice dyskursu w sporcie i polityce, o czym świadczą gorące wypowiedzi prezesa LaLigi, Javiera Tebasa.
Spotkanie, którego oczekiwano między Hiszpańskim Stowarzyszeniem Piłkarzy „AFE” a ligą „LaLiga” przed Sądem Narodowym, zostało odroczone. Miało ono umożliwić rozpoczęcie negocjacji w sprawie nowego zbiorowego układu pracy, który powinien zostać sfinalizowany w tym sezonie.
Za odroczenie odpowiedzialność ponosi strajk generalny, ogłoszony wyłącznie przez związek piłkarzy (Futbolistas ON), który nie pojawił się na sesji. Sprawa porozumienia wisi w powietrzu, a napięcie między stronami rośnie do niespotykanych dotąd rozmiarów.
W centrum kryzysu, według hiszpańskiej gazety „AS”, leży walka o legitymację reprezentacyjną. W wyborach przeprowadzonych w szatniach związek AFE, kierowany przez Davida Aganzo, zdobył poparcie 93% zawodników. Stowarzyszenie argumentuje, że Prawo Sportowe dopuszcza do negocjacji nowego porozumienia z pracodawcami jedynie związki, które uzyskają co najmniej 10% głosów.
Pracodawcy jednak zaprosili również konkurencyjny związek. Opierają się na fakcie, że poprzednie porozumienie ustanowiło próg ponad 5% udziału w negocjacjach, co spotkało się z ostrą krytyką ze strony AFE. Związek posunął się nawet do oskarżenia stowarzyszenia ligowego o „ignorowanie demokracji”.
Dlaczego porozumienie jest tak ważne? Kształtuje ono przyszłość zawodników. Związek chce uregulować okresy odpoczynku między meczami, domagając się minimum 72 godzin przerwy między kolejnymi spotkaniami. Będzie również negocjował warunki rozgrywania potencjalnych meczów ligowych poza Hiszpanią, a wśród nich kontrowersyjny plan dotyczący Miami.
W zeszłym sezonie protest piłkarzy przeciwko stowarzyszeniu ligowemu trwał zaledwie dziesięć sekund. To wystarczyło, aby Relevent zawiesił plan dotyczący Miami, co było znacznym ciosem dla Tebasa i spotęgowało napięcia z Aganzo.
Stowarzyszenie pracodawców wniosło sprawę do sądu przeciwko piłkarzom w związku z tym sporem. Sąd orzekł na korzyść zawodników, potwierdzając, że nie przeprowadzili oni tajnego strajku, jak zarzucano.
Pomimo wszystkich napięć, piłkarze nie rozważają strajku na miarę tych z przeszłości. Niemniej jednak relacje między obiema stronami osiągnęły krytyczny punkt, zapowiadając długą konfrontację, która może zagrozić stabilności rozgrywek.
Gdy wszyscy czekali na uspokojenie atmosfery, Tebas sięgnął po swoje znane porównanie do Goebbelsa i otworzył kolejny front, jak podaje radio „okdiario”.
Premier Pedro Sánchez udzielił wywiadu, w którym mówił o faszystowskich metodach komunikacji i dehumanizacji przeciwnika politycznego. Tebas natychmiast zareagował, pisząc w mediach społecznościowych z załączonym klipem: „Ktoś powinien wysłać nagranie premiera mówiącego o metodach Goebbelsa do Hiszpańskiej Rady Sportu i Rodríguezowi Uribesowi. Cóż za ohydne porównanie!”.
Jego najnowszy atak ma miejsce, gdy jego własna przyszłość wisi na włosku przed Trybunałem Arbitrażowym ds. Sportu „CAS”. Hiszpańska Rada Sportu wniosła przeciwko niemu pozew w październiku ubiegłego roku, po tym jak porównał kanały medialne i telewizyjne Realu Madryt do nazistowskiej propagandy. Teraz grozi mu zawieszenie na mocy artykułu 76.4.b Prawa Sportowego, który traktuje publiczne działania podważające godność lub etykietę sportową jako poważne wykroczenia.
Łącznie te wydarzenia ukazują, jak krucha jest równowaga między zawodnikami, administracją a klubami. Sprawiają, że obecny sezon staje przed prawdziwym testem, czy strony potrafią przezwyciężyć swoje różnice poprzez dialog, a nie wojnę sądową i medialną.
