Niemcy utrzymują nadzieje na ćwierćfinał Ligi Narodów po przekonującym zwycięstwie nad Serbią, gdzie na pierwszym planie pojawił się debiutant, wnosząc jakość, której brakowało od lat.
Skrzydła odzyskują blask
Jürgen Klopp od początku swojej kadencji jako selekcjoner reprezentacji Niemiec sygnalizował chęć położenia większego nacisku na grę skrzydłami. W przeciwieństwie do swojego poprzednika, Juliana Nagelsmanna, który często stawiał na jednego nominalnego skrzydłowego, Klopp postawił na odmienny styl. „Każda drużyna może grać wąsko, dzisiejsi rozgrywający grają na skrzydłach” – mówił wówczas. W ostatnich latach niemiecka ofensywa bywała przewidywalna, zwłaszcza przeciwko nisko cofniętym rywalom, co pokazał między innymi mundial. Brakowało szybkości i umiejętności gry jeden na jeden, które mogłyby przełożyć się na bramki.
Klopp eksperymentował z różnymi kandydatami na pozycje atakujących bocznych obrońców. Podczas marcowej przerwy reprezentacyjnej testował pięciu różnych zawodników: Lennarta Karla z Bayernu Monachium, Saida El Mali z FC Köln, Derry'ego Scherhanta z Freiburga, Kevina Schade z Brentford i Karima Adeyemiego z Barcelony. Wszyscy pokazywali potencjał, ale żaden nie przekonał w pełni.
Wreszcie, w meczu z Serbią, swój długo oczekiwany debiut zaliczył Brajan Gruda. Trener planował powołać go do pierwszego składu, ale plany pokrzyżowała mu kontuzja mięśnia brzucha. Klopp wielokrotnie podkreślał, że Gruda, określany jako „piłkarz uliczny”, ma odegrać ważną rolę w jego planach i od lat znajduje się na jego liście obserwacyjnej. „To wybitny zawodnik, który lubi podejmować pojedynki z rywalami i jeszcze nie wykorzystał swojego potencjału. Nie musi tego robić w jego wieku, ale pokazał wiele pozytywnych sygnałów” – chwalił go trener.
Po tych wszystkich pochwałach, 22-latek udowodnił swoją wartość. Gruda dobrze wpasował się w schematy gry, wykorzystywał swoją szybkość do przyspieszenia akcji i wielokrotnie podejmował się pojedynków z lewym obrońcą Serbii, Petarem Sukacevem, który momentami nie był w stanie sobie z nim poradzić. Jeden z jego rajdów mógł zakończyć się asystą w pierwszej połowie, ale Kai Havertz fatalnie przestrzelił głową po jego precyzyjnym dośrodkowaniu. Po przerwie Gruda zwieńczył swój występ solową akcją na ponad 50 metrów, zakończoną płaskim strzałem z krawędzi pola karnego, po którym bramkarz nie miał szans. Według statystyków z OPTA, Gruda wygrał dziewięć z czternastu pojedynków z rywalami przeciwko Serbii. Tylko jeden niemiecki zawodnik osiągnął taki wynik w ciągu ostatnich dziesięciu lat: Jamal Musiala, który zanotował trzynaście udanych dryblingów na Mistrzostwach Świata w 2022 roku.
Po meczu Klopp nie szczędził pochwał dla debiutanta, określając jego występ jako „niesamowity”. Trener wyraził również współczucie dla bezradnego Sukaceva, mówiąc: „Ten lewy obrońca to biedny człowiek!”.
Środek pola w dobrym rytmie
W meczach przeciwko Serbii i Grecji, gdy zabrakło Joshuy Kimmicha, Niemcy zdawali się go niemal nie odczuwać. Jürgen Klopp postawił w środku pola na trio Aleksandar Pavlovic, Tom Bischof i Florian Wirtz. Przez większość czasu wszyscy trzej grali na wysokim poziomie. Pavlovic przejął rolę defensywnego pomocnika Kimmicha, Bischof zaliczył swój drugi występ w reprezentacji, a Wirtz operował między liniami. Trio to doskonale się uzupełniało, a ich współpraca przyczyniła się do bramki Bischofa na 1:0 w pierwszym meczu przeciwko Serbii, przy udziale słupka. Chwilę później Wirtz podwyższył na 2:0.
„Mieliśmy dobrą komunikację między sobą” – stwierdził Bischof. Wirtz z kolei przyznał, że gra u boku Bischofa sprawiała mu „wiele, wiele radości”, podkreślając jego inteligentne ruchy w przestrzeni i dobre umiejętności piłkarskie. Bramkarz Jonas Urbig dodał, że „połączenie między Pavlo i Tomem działało znakomicie, bardzo dobrze kontrolowali grę”.
Kimmich mógł tylko obserwować, jak jego koledzy z Bayernu i Wirtz zaznaczają swoją obecność w grze reprezentacji. Pojawiły się głosy kwestionujące jego ogólny wpływ na grę drużyny narodowej. Klopp stanowczo odparł te zarzuty przed rewanżem z Serbami: „Nie jest łatwo cieszyć się z występów dwóch młodych zawodników – słusznie, bo zagrali po prostu dobrze – tylko po to, by potem pojawiała się historia: ‘Co to oznacza dla Kimmicha?’ Nic! Bo Jo Kimmich jest znakomitym zawodnikiem. Nic to nie znaczy!”.
Kimmich pokazał swoją klasę w Belgradzie. Jak zwykle, miał najwięcej kontaktów z piłką i wykonał najwięcej podań na boisku. Natychmiast wrócił do roli dyrygenta gry, przez niego przechodziły niemal wszystkie groźne akcje. Widać było, że środek pola funkcjonuje również z nim w roli kapitana.
Na prawej obronie Philipp Treu wydaje się pewny miejsca w składzie pod wodzą Kloppa, grając solidnie w większości spotkań. Na lewej stronie rywalizacja jest jednak otwarta jak nigdy. Spośród trzech opcji Kloppa, Nathaniel Brown początkowo wydawał się faworytem, być może częściowo ze względu na letni transfer z Eintrachtu Frankfurt do Bayernu Monachium. David Raum i Maximilian Mittelstädt musieli ustąpić mu miejsca w pierwszych dwóch meczach. Jednakże, równowaga wyraźnie przesunęła się na korzyść zawodnika VfB Stuttgart. Mittelstädt zagrał w drugim meczu z rzędu przeciwko Serbii i ponownie zaprezentował się bardzo dobrze. W pierwszym meczu asystował przy bramce Floriana Wirtza, a w kolejnym spotkaniu wywalczył rzut rożny po rajdzie, po którym padła bramka na 1:0 po samobójczym trafieniu Srdana Babicia. Mittelstädt uczestniczył w wielu dobrych akcjach, wielokrotnie groził dośrodkowaniami w pole karne i nie popełniał błędów w obronie. Na chwilę obecną, zawodnik Stuttgartu wydaje się pewny miejsca na lewej obronie. Jeśli Mittelstädt utrzyma taką formę, Klopp będzie miał trudność ze znalezieniem powodu, by ponownie wpuścić do gry Browna czy Rauma.
