Jose Mourinho to postać, której nie trzeba przedstawiać w świecie futbolu. Jego zdolność do znajdowania perełek na rynku transferowym jest legendarna. Przyjrzymy się dziesięciu graczom, którzy pod jego batutą błyszczeli najjaśniej, odmieniając losy drużyn i zdobywając cenne trofea.
Gwiazdy, które odmieniły oblicze drużyn
Zlatan Ibrahimović, z którym Mourinho miał okazję współpracować w Interze Mediolan, dołączył do Manchesteru United w 2016 roku jako wolny agent. Wielu krytykowało ten transfer, uważając, że Szwed jest już po najlepszych latach. Jednak Ibrahimović szybko udowodnił, że wiek to tylko liczba, zdobywając 28 bramek w sezonie 2016-17 i odgrywając kluczową rolę w zdobyciu Pucharu Ligi oraz Ligi Europy. Jego obecność wniosła do zespołu bezkompromisową mentalność zwycięzcy.
Cesc Fàbregas, były gracz Arsenalu, po nieudanej przygodzie w Barcelonie, w 2014 roku trafił do Chelsea. Mourinho potrafił wydobyć z niego to, co najlepsze, ustawiając go w nieco głębszej roli, co zaowocowało imponującą liczbą 18 asyst w pierwszym sezonie i zdobyciem mistrzostwa Premier League. Hiszpan stał się kluczowym elementem ofensywy, tworząc niemal telepatyczną więź z Diego Costą.
Michael Essien, sprowadzony z Lyonu za rekordową sumę, okazał się dla Chelsea inwestycją życia. Ten wszechstronny pomocnik, łączący siłę fizyczną z doskonałym czytaniem gry, potrafił spektakularnymi bramkami, jak ta przeciwko Arsenalowi, zapisać się w historii Premier League. Essien był siłą napędową drugiej mistrzowskiej kampanii Chelsea pod wodzą Mourinho.
Benni McCarthy, który zaczynał swoją przygodę z Mourinho w Porto na zasadzie wypożyczenia, został ostatecznie wykupiony za niewielką kwotę. W sezonie 2003-04 strzelił 25 goli, stając się kluczowym zawodnikiem w drodze po mistrzostwo Portugalii i Ligę Mistrzów. Jego nieustępliwość i umiejętność wykorzystywania każdej sytuacji podbramkowej były nieocenione.
Diego Costa, kupiony przez Chelsea z Atletico Madryt za 32 miliony funtów, szybko stał się postrachem angielskich obrońców. Jego fizyczność i skuteczność w polu karnym dały Chelsea przewagę w walce o tytuł. Costa to zawodnik, który nie bał się fizycznej gry, a jego obecność na boisku dodawała drużynie pewności siebie.
Diego Milito, nieznany szerzej gracz, trafił do Interu Mediolan z Genoi. Stał się "egzekutorem" Mourinho w jego systemie gry opartym na kontratakach. Milito był kluczową postacią w zdobyciu potrójnej korony przez Inter, strzelając decydujące bramki w finale Pucharu Włoch, lidze i Lidze Mistrzów.
Wesley Sneijder, sprzedany przez Real Madryt do Interu, został doceniony przez Mourinho, który zbudował wokół niego swój zespół. Holender błyszczał w roli ofensywnego pomocnika, szczególnie w Lidze Mistrzów, gdzie zanotował najwięcej asyst w sezonie 2009-10. Jego gra była tak znakomita, że wielu uważało, iż zasłużył na Złotą Piłkę.
Ricardo Carvalho, sprowadzony z Porto do Chelsea, stworzył z Johnem Terrym duet, który stał się fundamentem defensywy. Carvalho, nazywany przez Mourinho "idealnym obrońcą", imponował przewidywaniem i szybkością, co pozwoliło Chelsea na ustanowienie rekordu najmniejszej liczby straconych bramek w sezonie.
Samuel Eto'o, mimo odejścia Ibrahimovica do Barcelony, okazał się dla Interu fantastycznym zastępstwem. Kameruńczyk, mimo gry na skrzydle, nie ustępował w bramkach, a jego bezwarunkowe oddanie taktyce i praca w defensywie były kluczowe dla systemu Mourinho. Eto'o jako jedyny zawodnik w historii zdobywał z rzędu dwa tytuły Ligi Mistrzów z różnymi klubami.
Didier Drogba, po początkowych trudnościach w Chelsea, dzięki motywacji od Mourinho, stał się legendą Premier League. Jego połączenie siły fizycznej z doskonałym pierwszym kontaktem sprawiało, że był koszmarem dla obrońców. Drogba żył dla najważniejszych meczów, a jego bramka w finale Ligi Mistrzów przeciwko Bayernowi na zawsze zapisała się w historii klubu. Jose Mourinho sprowadził go ponownie do Chelsea w wieku 36 lat, a Portugalczyk nazwał go "najlepiej zainwestowanym graczem w historii Chelsea".
